Vergeet Aleve, koop Naproxen

10 mei 2011

http://totnadereclame.nl/verzorging/aleve-select-275-2011/

De pijnstiller Aleve wordt in de markt gezet als iets heel bijzonders. In werkelijkheid zijn het Naproxen-pilletjes die bij iedere drogist voor een veel lagere prijs zijn te krijgen.

U kent de spot waarschijnlijk. Een schooljuf buigt voorover in de gang. Opeens grijpt ze naar haar rug en trekt een pijnlijke grimas. Dan komt de oplossing in beeld: Aleve. Deze pijnstiller werkt tot wel twaalf uur en is zowel pijnstillend als ontstekingremmend.
Er zijn zeker wat bijwerkingen, maar niet buitensporig veel. Hart- en beroertepatiënten kunnen het beter laten staan. Al met al een prima middel dus, maar waarom staat het dan centraal in deze column?
Mijn probleem is dat Bayer de werkzame stof Naproxen heeft gekaapt door agressief te adverteren met de merknaam Aleve. Naproxen is een patentvrije stof. In 1980 werd deze stof als reumamedicament onder de naam Anaprox op de markt gebracht. Toen was het alleen op recept te verkrijgen. Sinds 1994 mag het in de VS receptvrij verkocht worden en in 1998 volgde Nederland.
Een patent is de mooiste manier om veel te verdienen aan een medicament. Maar als het patent verlopen is, is een sterk merk in de markt zetten het beste alternatief. Die truc kende Bayer nog uit de tijd dat er tabletjes met acetylsalicylzuur op de markt kwamen. Die waren identiek aan Aspirine en toch kon Bayer door de kracht van het merk Aspirine veel meer vragen dan de merkvrije concurrentie.
Tegenwoordig gebruikt de Duitse gigant dezelfde strategie met Aleve. Op internet vond ik een drogisterij-site waarop Aleve en een merkloze verzie netjes onder elkaar stonden. Aleve kostte 10,55 euro per 20 pillen van 220 milligram. De generieke versie kostte eveneens 10,55 euro, maar daar krijgt de consument wel 40 pillen van 220 milligram voor. Exact dezelfde stof, maar half zo duur.
In feite probeert iedere adverteerder zijn merk op te pompen, maar bij receptvrije medicamenten zie je vaak de mooiste voorbeelden van dit fenomeen. Denk aan Audispray, een oorspray die 9 tot 10 euro kost voor een flesje van 45 milliliter. Een schitterende prijs voor een product dat uit zoutwater bestaat.
Somatoline, een zogenaamde afslankcrème, is een wonderlijke mix van witte klei, zeezout, boter van de karoténoot en bruine algen. Je stopt het in een potje en prijst het aan als wondermiddel en je kunt er 45 euro voor vragen.
Als het om gezondheid en schoonheid gaat, zijn veel consumenten nog even naïef als middeleeuwers op een jaarmarkt.

Dit artikel verscheen eerder als column op de site van VARA’s Kassa

Reacties

  1. Gertjan
    11 mei 2011 - 01:00

    In 1895 paste Bayer dit truukje ook al toe. Toen bracht het diacetylmorphine op de markt onder de handelsnaam ‘Heroine’

  2. esmeijer
    5 oktober 2011 - 16:48

    Wat wilt u liever ? In de onwaarschijnlijk lange rij bij uw apotheker staan (achteraan sluiten !) of thuis moeten blijven in afwachting wanneer en hoe laat de Thuisapotheker uw medicijnen bezorgt ? U bent dan aan huis gebonden; is het druk bij de apotheek dan kan u eerst andere boodschappen doen en daarna terugkomen, in de hoop en verwachting dat u de dan nauwelijks nog moet wachten. Houd uw apotheek dus in eren !

  3. harms
    10 oktober 2011 - 14:33

    In dit artikel wordt terecht gesteld dat er sprake is van kwakzalverpraktijken als een fabrikant de consument geld uit de zak wil kloppen als hij verzwijgt dat een product niets anders is dan een loco-preparaat verpakt in een doosje met een chique naam.
    Echter wat er in dit geval met Aleve in ogenschouw dient te worden genomen is dat het nog niet zo zeker is of Bayer een eenzelfde product aanbiedt wat onder een andere naam of zonder naam voor veel goedkoper wordt aangeboden.
    De verschillen nl. in herkomst van de werkzame stof die in medicijnen wordt gebruikt veroorzaakt grote verschillen in prijs maar ook! in kwaliteit.
    De prijs voor een medicijn wordt bepaald door inderdaad… de mark up voor reclame en naamkosten (licentie) maar ook wat er betaald wordt voor de werkzame stof.
    Niet alle werkzame stoffen zijn even sterk of even puur . Dat verschil veroorzaakt ook verschil in opnamekracht (bio-availability), halveringstijd (hoe snel het uit het lichaam wast) en de mate van puurheid (vervuilende stoffen) , iets wat vaak de oorzaak is van minder goede werking en de mate en soort van bijwerkingen.
    Neem een ander voorbeeld: neem het verschil tussen een goedkope merkloze supermarkt waterfilter en een Brita. Die lijken hetzelfde maar het filter van Brita geeft veel betere filtering waardoor het gebruik ervan gewoon veel gezonder voor je is. Ook gaat het iets duurdere filter van Brita langer mee zodat het op langere termijn een kwalitatief beter en niet zo heel veel duurder product is.
    In het geval van Aleve is het heel goed mogelijk dat ze op de markt is gebracht omdat er behoefte is aan een betrouwbaar (lees: zo zuiver mogelijk) middel en we kunnen dat wel aan het Amerikaanse controle systeem overlaten want de inspectie daar is subliem.
    Het is mogelijk dat wat er gebruikt wordt in Aleve, uiterst puur, goed van sterkte en mogelijk zelfs langer goed en op sterkte blijft. Mede omdat het in een blister- verpakking zit die van betere kwaliteit is dan die van het merkloze preparaat.
    In andere woorden: het kan best zijn dat Aleve uiteindelijk op langere termijn niet zo heel veel duurder uitpakt.
    Ik stel voor dat we fabrikanten niet beschuldigen van kwakzalverij voordat alle feiten terdege zijn onderzocht. Grote bedrijven liggen al vaak genoeg ten onrechte onder vuur doordat we vandaag de dag forums hebben waar iedereen zijn mening kan geven… Bayer bijvoorbeeld zoals vele Amerikaanse bedrijven doen heel veel goede dingen waar wij niet van weten. Zoals enorme gedeelten van de winst – uit dit soort tabletjes als Aleve – weer investeren voor een beter verdraagbaar middel tegen kanker. Dat soort bedrijven zouden we toch niet willen zien ondergaan door ongefundeerde negatieve ‘pers’ of publieke lynching. Deze rubriek verdient wel een pluim voor het onder de aandacht brengen van een onderwerp wat absoluut de moeite van het onderzoeken waard is. R. Harmsen

  4. Ab
    13 november 2011 - 14:40

    Werkzame stof is niet een manier om te gaan vergelijken, farmacodynamiel en farmacokinetiek zijn hierbij sleutelwoorden.

    Je kan immers ook niet zeggen dat omdat je auto op benzine rijdt het niet uitmaakt wat voor auto je neemt. Nee speel maar in op onwetendeheid van de mensen luid een klok en zeg dat je gelijk heb. Het kan tot wel 20% verschillen in effectiviteit als je een verschil tussen een generiek middel vergelijkt met een specialité.

    Het heeft een reden dat farmaceutische bedrijven veel geld vragen voor een medicijn, het heeft ontzettend veel geld gekost om het te vinden en te ontwikkelen. Als stelregel kan je er van uitgaan dat bij de vinddatum van een stof je 20 jaar heb voor een patent en effecief blijft er 8 jaar van over om je kosten terug te verdienen. Dan lopen de kosten op ja. Maar goed sluit de farmaceuten uit en de medische wetenschap staat stil als het om medicatie gaat.

  5. Eddie Kooij
    23 maart 2012 - 17:19

    Lijkt wel een beetje op Viagra

  6. Willeke
    23 oktober 2012 - 13:47

    Wees alert met het slikken van Aleve, ofwel Naproxen, welke overigens op recept te verkrijgen zijn!
    Helemaal met het sterkere “broertje” Naprovite!
    Zij kunnen leiden tot ernstige maagbloedingen, hierdoor belande een familielid van ons tot twee maal toe in het ziekenhuis!
    De eerste keer kreeg deze liefst vijf bloedtransfusies en de tweede maal drie!
    Het is een sterke pijnstiller, maar het heeft óók sterke en nadelige bijwerkingen!
    Ons familielid slikte het tegen nare neuro-patische pijnen, behorende bij een vervelende ziekte!
    Voorzichtigheid is dus geboden.

Laat een reactie achter

XHTML: U kunt deze tags gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

online