Stop Aids Now speelt in op schuldgevoel kinderen

2 december 2010

http://toekomst.stopaidsnow.nl/

Stop Aids Now praat in zijn spot kinderen een schuldgevoel aan: Jullie krijgen mooie cadeaus, terwijl leeftijdgenoten die door Aids zijn getroffen, niet eens een vader of moeder hebben. Voor gewone reclame is het verwerpelijk om zo op het gevoel van kinderen in te hakken. Maar geldt dat ook voor goede doelenreclames?

Vandaag is het Wereld Aids Dag. Een mooi moment om de Stop Aids Now-spot eens goed te bekijken. De spot staat helaas nog niet op Youtube, maar de bovenstaande link brengt je naar de site waarop de spot is te bekijken.
Goede doelen weten dat ze op reclamegebied bijna overal mee weg kunnen komen. De twee geliefde psychologische trucs van deze sector zijn het inboezemen van angst en het aanpraten van schuldgevoel. Het uitgangspunt is dat alles is toegestaan, zolang het mensen maar uit hun natuurlijke onverschilligheid en misplaatste gevoel van veiligheid schokt. Recent kwam de Hartstichting met een spot met als boodschap, dat alle research van de afgelopen decennia op mannen gericht was geweest en dat nu  opeens vrouwen bij bosjes neervielen als gevolg van hart- en vaatziekten. Een ongenuanceerde stelling, maar waarschijnlijk zijn veel vrouwen bang genoeg gemaakt om flink in de buidel te tasten.
De Aids-spot daarentegen probeert via schuldgevoel mensen aan het doneren te krijgen. Het raffinement van de spot zit ‘m in hoe de bal via kinderen wordt gespeeld. Het thema is Sinterklaas. Gelukkige Nederlandse kinderen hebben hun verlanglijstjes als klaar. Alex wil een computergame en Esther en Kim hopen op een Skippybal. De schoentjes staan voor de haard en op de achtergrond klinkt vrolijk de melodie van Sinterklaaskapoentje.

Mineur
Opeen verandert de melodie van majeur in mineur. Met deze sombere versie op de achtergrond worden kinderen aan ons voorgesteld die door Aids zijn getroffen. Thobani, een Afrikaanse jongen, heeft ‘een vader’ bovenaan zijn verlanglijstje staan. Rose zou graag een moeder willen hebben. Darwit en Yesni hebben het abstracte begrip ‘een toekomst’ op nummer één staan.
Dan volgt de stem van Angela Groothuizen. “We kunnen ze hun ouders niet teruggeven, maar hun toekomst wel. Vul voor 1,50 euro een schoentje en een Aids-wees kan al een week naar school.” De meest begaafde Dolly Dot sluit moederlijk af met: “Doe het maar.”
Het is allemaal van dik hout zaagt men planken en overduidelijk bedoeld om in te spelen op primaire angsten van jonge kinderen. Je ouders kwijtraken is immers de grote angst van alle kinderen. De bedoeling is dat die kinderen bij hun moeder gaan zeuren om te doneren. Die moeder ervaart het als een moreel appèl en bezwijkt en laat het kind een SMS sturen naar 4333. Hoeveel? Nou, doe maar een tientje. Dat is zes weken school.

Conclusie
Het is een onsympathieke manier van reclame maken. Het is vlek op vlek, want er wordt niet gewoon op het schuldgevoel ingezet, maar op het schuldgevoel van kinderen. De vraag is of in dit geval geldt, dat het doel de middelen heiligt. Of is het, ongeacht het doel, een onaanvaardbare manier van adverteren? Pijnlijk is bovendien dat er ook Nederlandse kinderen zijn die ouders hebben verloren. Voor die groep heeft deze spot iets zeer wrangs. Is hun pijn minder gerechtvaardigd dan die van Thonbani en Rose, omdat ze wel een computerspel in hun schoen krijgen?

Reacties

  1. Herman
    4 december 2010 - 00:28

    Het is ook een aangepraat schuldgevoel
    Het westen is niet schuldig aan een aids-epidemie in Afrika en
    ook niet verantwoordelijk voor het oplossen. Alhoewel de paus
    de epidemie aardig in stand weet te houden.

    Groet, Herman

  2. michael kors handbags outlet
    25 juli 2014 - 15:50

    Stop Aids Now speelt in op schuldgevoel kinderen – Spots Doorzien
    michael kors handbags outlet http://www.balboapavilion.com/cl/index.php?b=michael-kors&tag=michael-kors-deutschland

Laat een reactie achter

XHTML: U kunt deze tags gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

online