Kinderlokkers-reclame blijkt populair genre.

11 november 2010

Zonder terughoudendheid proberen bedrijven via de kinderen, ouders te beïnvloeden. Ahold, Peugeot, Unilever, ze voelen zich geen van alle te goed om hun campagnes te richten op de makkelijkst te manipuleren groep in de samenleving. De spots zijn vaak zo geraffineerd in elkaar gezet dat ze eerder kindvriendelijk dan manipulatief lijken.

Reclame werkt het best bij naïeve mensen. En welke mensen zijn het naïefst? Kinderen! Daar wordt dan ook vol op ingezet. Iedereen voelt aan dat die aanpak niet deugt, maar zolang het niet verboden is, zullen bedrijven de kinderroute blijven bewandelen. Het lastige is dat het meestal heel geniepig gebeurt. Als je er niet op bent gespitst, merk je niet eens dat ze de kinderkaart spelen.
Een mooi voorbeeld is de Peugeot-reclame die afgelopen zomer werd uitgezonden. Dat gebeurde voorafgaand aan de Europese première van Toy Story 3. In de spot zit een gezinnetje in een ruime gezinswagen van Peugeot. De kinderen kijken naar een Toy Story-film op schermpjes in de zittingen voor hen. Als de wagen in de garage staat geparkeerd en de familie het huis in is gegaan, komt het Toy Story-personage Woody binnen. Hij gaat de wagen in en springt een beetje in het rond. Hij blijkt opzoek te zijn naar zijn hoed.
Peugeot wordt heel duidelijk neergezet als hét Toy Story-merk. Dat zal voor een volwassene geen reden zijn om een Peugeot aan te schaffen, maar kinderen denken daar anders over. Maar hoe kun je kinderen invloed geven op een grote aankoop als een nieuwe auto? Peugeot vond de oplossing. Ouders die een proefrit in een Peugeot maakten, kregen een cassette met de dvd’s van Toy Story 1 en 2. Daarmee bereik je dat kinderen gaan zeuren om een proefrit en misschien zegt de vrouw des huizes dat pa het maar moet doen. Het verplicht immers tot niets en de kinderen hebben dan mooi die dvd’s. Maar zo werkt het niet. Peugeot weet dat de kans dat iemand na een proefrit opeens helemaal verliefd is op de wagen, aanzienlijk is. Gevolg, door twee dvd’s, die ze heel goedkoop hebben ingekocht, verkopen ze veel meer wagens. Geraffineerde reclame!

Flippo’s
Er zijn nog veel meer voorbeelden. Denk aan Albert Heijn met zijn flippo’s, wuppies en voetbalplaatjes. Het gezeur van de kinderen drijft ouders naar AH. De hogere prijzen nemen ze even voor lief. Op die manier maken veel mensen een aantal ‘proefritten’ bij AH. Naast het directe effect van een hogere omzet, zullen ook hier mensen een beetje verliefd worden op die mooie winkels en een nieuwe vaste klant is geboren.
C1000 met zijn Dungans haalde dezelfde truc uit. Helaas voor de keten protesteerden christelijke groeperingen tegen het occulte karakter van het C1000- internetspel, waarbij de Dungans een rol spelen. De  actie is ondertussen beëindigd. Of er verband bestaat tussen het protest uit de bible belt en het einde van de actie is niet duidelijk. Je zou het wel hopen.
Er zijn nog vele andere voorbeelden: MacDonalds, met het jongetje dat het meisje van zijn dromen uiteindelijk alleen mee kan krijgen, als hij haar meeneemt naar het bekende fastfood-restaurant; Blue Band, dat suggereert dat van de essentiële vetten in het smeersel, kinderen sneller gaan goeien; Bol.com, met zijn reclame waarin twee Barbie-achtige poppen de Lord of Darkness-pop in een roze autootje laten rijden. Het ene voorbeeld is noch gehaaider dan het andere en er is geen code die deze vorm van reclame verbiedt.

Conclusie
Via tv-reclame wordt schaamteloos geprobeerd kinderen te bewerken om hun ouders tot irrationeel koopgedrag aan te zetten. Graag zouden we bij de reacties op dit artikel voorbeelden ontvangen van de meeste storende kinderreclames op tv. Misschien lukt het om een kinderlokkers top-10 2010 samen te stellen. Naming and shaming, dat is hen minste wat we kunnen doen.

Reacties

  1. W. Kok
    11 november 2010 - 11:03

    Is het feit dat men de ouders via de kinderen naar de showroom probeert te lokken niet het beste bewijs voor dat andere feit, namelijk dat reclame niet of nauwelijks werkt?

  2. Eddie Kooij
    8 december 2010 - 17:44

    Wat ik zie gebeuren is dat spots in de inhoud voor 90% niet over het product gaan, maar proberen aan te haken bij een gevoelige doelgroep, zoals kinderen. Een indirecte benadering van de uiteindelijk bedoelde kopers. Een voorbeeld uit het echte leven: bisschoppen die uit naam van het (katholieke) geloof kinderen sexueel misbruiken (dat mag van God) De bijbel als afleiding.

  3. R.Onderwater
    9 februari 2011 - 13:56

    Zelden heb ik zo’n humorloze en zwaarwichtige bespreking van platvloerse reclame uitingen mogen waarnemen, als zelfs de bekrompen en dwingelanderige mentaliteit van de “bible belt” als positief wordt opgevoerd, dan moet ik toch ernstig twijfelen aan het relativerend vermogen van de recensent.

Laat een reactie achter

XHTML: U kunt deze tags gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

online